Προορισμός: Παρίσι

Εχουν γραφτεί σελίδες εντύπων για την πόλη του φωτός και άλλες τόσες για τον πύργο που κοσμεί την παριζιάνικη πρωτεύσουσα. Είναι το πιο γνωστό και αγαπημένο μνημείο στον πλανήτη. Δεν ήταν πάντα έτσι. Προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων όταν κατασκευάστηκε και οι παριζιάνοι δεν ήθελαν καν να τον βλέπουν.Ωστόσο  στέκεται στο ύψος του και εξακολουθεί να συγκεντρώνει πλήθος κόσμου. Όμως ποιο μυστικό κρύβει ο πύργος του Αϊφελ στον πέμπτο όροφο; Ακόμη γιατί ονομάστηκε πόλη του Φωτός και του Έρωτα;

Σύμφωνα με στοιχεία της Google πάνω από  250 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν επισκεφθεί τον Πύργο του Άιφελ.

Παρίσι Μάρτιος 1887 και ο Γκουστάβος Αϊφελ ξεκινά να κατασκευάζει τον πύργο του. Ο δήμαρχος του Παρισιού θέλοντας να αφήσει την σφραγίδα του για τον εορτασμό της 100ης επετείου πρότεινε την κατασκευή του  πύργου στον νεαρό μηχανικό τότε  Γκουστάβο Άϊφελ.   Όμως ο Γκουστάβο δεν αρκέστηκε μόνο στην υλοποίηση του έργου καθώς έφτιαξε και ένα κρυφό διαμέρισμα στον πέμπτο όροφο του πύργου για να περνά την μισή ημέρα του εκεί, ατενίζοντας τις όχθες του Σηκουάνα και τα Ηλύσια Πεδία και ταυτόχρονα να ξεκουράζεται, σύμφωνα με την εφημέριδα Λε Φιγκαρό.

Μολονότι γνώριζε ότι το έργο του είχε ημερομηνία λήξης και πως σε 20 χρόνια θα κατεδαφιστεί εκείνος δεν πτοήθηκε και συνέχισε την εργασία του για τον πύργο που χρειάστηκαν μόλις δύο χρόνια και 300.000 άνθρωποι για την αποπεράτωση του. 

Σαν να μάντευε το μέλλον, σαν να γνώριζε πως οι κόποι του, κάποτε, έστω και έναν αιώνα μετά, θα ανταμειφθούν, καθώς θα γίνει πόλος έλξης επισκεπτών. Αφού δέχεται πάνω από 7 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Επίσης φιγουράρει στα πιο πολύσυχναστα τουριστικά μέρη παγκοσμίως μαζί με τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο και το Ταζ Μαχαλ της Ινδίας σύμφωνα με το “Lonely Planet. Gr” Βέβαια η πνευματική ελίτ της τότε εποχής ποτέ δεν συμπάθησε το εν λόγω οικοδόμημα.

« Τερατούργημα, άχρηστο, σκουπίδι» είναι ορισμένες από τις εκφράσεις που ειπώθηκαν, μέχρι και κείμενο διαμαρτυρίας υπέγραψαν μήπως και αναστείλουν την κατασκεύη του.Όμως μάταια, το πλήρωμα του χρόνου ήρθε και στις 31 Μαρτίου 1889 ο κίτρινος πύργος του Αϊφελ κοσμεί την πρωτεύσουσα της Γαλλίας και τραβά τα βλέμματα όλων μικρών μεγάλων.

Ένα αιώνα μετά, αποθεώνεται μέσα από την μεγάλη οθόνη η πόλη του φωτός θα μεταμορφωθεί σε πόλη του έρωτα και αυτό γιατί θα εμπνεύσει πολλούς σκηνοθέτες ώστε να γυριστούν πολλές ταινίες με θέα τον πύργο του Αϊφελ τόσες όμως που τα ταξιδιωτικα αφιέρωματα των περιοδικών και των εφημερίδων φαίνονται μικρά μπροστά στο μεγαλείο και τη λάμψη του Hollywood στη μεγάλη οθόνη.  Ο  Woody Allen με τις θρυλικές ταινίες του: «Everyone says I love you» και« Midnight Paris» ανέδειξε το έρωτα στο πιο πολυσυχναστο σημείο στον πλανήτη χρησιμοποιώντας ως σκηνικό την επιβλητική ομορφιά του Πύργου. 

 Ποιος μπορεί να ξεχάσει την Κάρι Μπράτσο στο Sex and the City και τη θέα που έβλεπε από το δωμάτιο του ξενοδοχείου της, ενώ προσπαθούσε να ξεχάσει τον Mr Big.

 Η λίστα είναι μεγάλη και θα συνεχίζει να γεμίζει με ταινίες που θα έχουν ως σκηνικό το παριζιάνικο μνημείο.

Μεταξύ άλλων εκθεμάτων στο μουσείο του Λούβρο βρίσκεται η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Εκεί στις όχθες του Σηκουάνα που απλώνονται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη, μπορεί να διακρίνει με δυσκολία την μεγαλειώδη πυραμίδα στην είσοδο του δημοφιλέστερου μουσείου του κόσμου, του Λούβρου.

Μεταξύ άλλων στο συγκεκριμένο μουσείο το ταξίδι του στο χρόνο ξεκινά από τις αρχαίες χώρες της Μέσης Ανατολής, την Αίγυπτο, την Αρχαία Ελλάδα και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορεία. Αναμφισβήτητα αν ο επισκέπτης είναι Έλληνας τότε θα αναρωτηθεί το γιατί «η Αφροδίτη της Μήλου» και «η νίκη της Σαμοθράκης » βρίσκεται εκτεθειμένη στο γαλλικό μουσείο μεταξύ άλλων ευρημάτων.

Παρ'ολ'αυτά το Λούβρο δεν είναι το ένα και μοναδικό καθώς το Παρίσι βρίθει μουσείων και μνημείων που περιμένουν τον ταξιδιώτη να τα ανακαλύψει. Όπως το μουσείο Μοντέρνας Τέχνης αλλά και τα μουσεία Ορσέ και Πικάσο που εκτίθενται ενδιαφέροντα ευρήματα άξια προς επίσκεψη.

ΑΡΩΜΑ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΚΟΥΖΙΝΑΣ:

Ένας γαλλικός καφές και ένα κρουασαν γεμιστό με σοκολάτα που προσφέρουν οι κλασσικές παριζιάνικες καφετέριες όπου βρίσκονται κοντά στον ποταμό Σηκουάνα σίγουρα θα ανοίξουν τόσο τη διάθεση για να εξερευνήσει κανείς ακόμη περισσότερο τις κρυμμένες γωνιές αυτής της πόλης- που θυμίζει έντονα χωριό- όσο και την όρεξη για φαγητό.

Σύμφωνα με το Trip Advisor ένα γεύμα σε ένα εστιατόριο στις όχθες του Σηκουάνα ξεκινά από την τιμή των 20 ευρώ και μπορεί να αγγίξει και την τιμή των 447 ευρώ.

Η περίφημη γαλλική κουζίνα είναι η βάση της γαστρονομίας και έχει είτε πιστούς οπαδούς , είτε αιώνιους εχθρούς και αυτό οφείλεται πολύ στον τρόπο που μαγειρεύουν οι γάλλοι σεφ καθώς είναι γνωστό ότι αγαπούν να μην μαγείρεύουν παρά πολύ τα φαγητά. 

Αναμφίβολα μια δοκιμή σε ένα από τα πολυάριθμα εστιατόρια της Σαν ζελιζέ, την  δημοφιλή οδό παγκοσμίως, θα κρίνει την άποψη του ταξιδιώτη για πολλά χιλιοειπομένα σχόλια αναφορικά με την γαλλική κουζίνα. Αν δηλαδή η Γαλλία είναι επάξια εκπρόσωπος του τίτλου: ως η καλύτερη κουζίνα στον κόσμο που αποτελείται από γκουρμέ, φίνες και εκλεπτυσμένες γεύσεις.

Διασημοι επίσης είναι οι γαλλικοί φούρνοι με τις μπαγκέτες και τα κρουασάν που παραδόξως κατάγονται από την Αυστρία αλλά με κάποιο μαγικό τρόπο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη Γαλλία.

Μορφές Τουρισμού στο Παρίσι:

Όμως στο Παρίσι θα συναντήσει κανείς και τους μόνιμους τουρίστες δηλαδή κόσμο που πηγαίνει τακτικά, για παράδειγμα η Catherine Le Nevez που η ίδια το δηλώνει στο Lonely Planet ότι « το μεγαλοπρεπές Παρίσι αποτελεί έμπνευση για μένα αλλά αυτό που αγαπώ περισσότερο από όλα σε αυτή την πόλη είναι οικειότητα της. Οι συνοικίες της είναι σαν τα μονοπάτια στα χωριά, παρόλο που είναι μια από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου, υπάρχει αυτή η πραγματική αίσθηση της γειτονιάς στα τοπικά μαγαζιά, στις αγορές,στις καφετέριες που δεν έχει αλλάξει από την παιδική μου ηλικία. Συνεχώς ανακαλύπτω κρυμμένες γωνιές της πόλης».

Μεταξύ άλλων ένας λόγος για επίσκεψη είναι η μόδα που απευθύνεται σε υψηλά βαλάντια. Δημοφιλείς οίκοι μόδας κάθε χρόνο τα ντεφιλέ τους σείονται από το περπάτημα των μοντέλων παρουσιάζοντας τις δημιουργίες τους στα μάτια των θεατών -υποψήφιων αγοραστών .

Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η παριζιάνικη πρωτεύουσα είναι γνωστή και ως μητρόπολη της μόδας.Αφού μια ολόκληρη βιομηχανία μόδας και ομορφιάς είναι στημένη και περιμένει τις υποψήφιες πελάτισσες, γυναίκες, δηλαδή από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης για να αγοράσουν τα προϊόντα τους τα οποία «οι γκουρού του είδους» αποκαλούν ως η επιτομή της κομψότητας και του σικ-στιλ.

Συνοψίζοντας η Γαλλική πρωτεύουσα έχει σηκώσει τον πήχη ψηλά αναφορικά με τους λόγους που πρέπει να την επισκεφθεί κανείς καθώς, κατόρθωσε να δημιουργήσει νέες μορφές πολιτιστικού τουρισμού πέρα από τον κλασσικό που είναι τα μουσεία. 

Το γεγονός ότι θεωρείται μητροπολη της μόδας και πως κάθε χρόνο με αφορμή τις δημιουργίες των υψηλών οίκων ραπτικής μαζεύει πελάτες και οι οποίοι διαμένουν στα ξενοδοχεία της πόλης για τα event των σχεδιαστών αυτό και μόνο αποτελεί μια νέα μορφή τουρισμού.

Ακόμη στην λίστα με τις νέες μορφές τουρισμού συγκαταλέγονται και οι ταινίες Hollywood που έχουν γυριστεί στο Παρίσι, αφού πάντα θα εμπνέουν ερωτεύμενες ψυχές να πραγματοποιούν ταξίδι αναψυχής για να ζήσουν από κοντά την μαγεία και τη λάμψη του Hollywood.

ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ:

Αν κανείς διαβάζοντας το αφιέρωμα του δημιουργήθηκε η επιθυμία να ανακαλύψει μόνος του το γιατί αυτή πολή είναι η πρώτη σε επισκεψότητα τότε δεν έχει παρά να κλείσει μια θέση με την επόμενη πτήση από το Ελευθέριος Βενιζέλος για την πόλη του φωτός.

Καθημερινά εκτελούνται πτήσεις από την Αθήνα προς το αεροδρόμιο «Charle de Gaulle» της Γαλλικής πρωτεύουσας.Περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον ταξιδιωτικό σας πράκτορα.

ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ;

Σύμφωνα με πληροφορίες μεγάλες λάμπες γκαζιού τοποθετήκαν σε όλες τις λεωφόρους του Παρισιού. Η πρώτη λεωφόρος που φωταγωγήθηκε ήταν η Σανζ ελιζε(Ηλύσια Πεδία) με 58.000 λάμπες. Το γεγονός συνέβη τον 17ο αιώνα και πιο συγκεκριμένα το 1828. Επιπλέον ο φωτισμός τις βραδυνές ώρες έκεινη την περίοδο έδωσε ώθηση στην οικονομία καθώς οι κάτοικοι δεν σταμάτησαν τις δραστηριότητες τους μετά τη δύση του Ηλίου όπως συνέβαινε πριν τη φωταγώγηση των δρόμων.